Dziewanowski Juliusz († 1772), kasztelan elbląski i chełmiński, był synem Kazimierza h. Jastrzębiec, dziedzica Galczewa i Galczewka pod Golubiem, i Konstancji z Bralewskich. W r. 1730 posłował na sejm, później był chorążym malborskim i podwojewodzim chełmińskim. Dziedzic Płonnego w ziemi dobrzyńskiej poślubił 1746 r. w Klonówce Ludwikę, córkę Fabiana Pawłowskiego, chorążego i podwojewodziego malborskiego. W spadku po swoim bracie ciotecznym wojewodzie chełmińskim Zygmuncie Kretkowskim otrzymał cały klucz bystrzecki w dzisiejszym pow. kwidzyńskim. Kasztelania elbląska została mu się po śmierci Józefa Czapskiego 10 VIII 1765, a gdy Franciszek Czapski postąpił na województwo chełmińskie, wziął D. po nim 30 VIII 1766 kasztelanię chełmińską. Umarł w r. 1772, nie 17 V ale wedle Lib. Perc. Klonow. 14 IV.
Lib. Copul. et Perc. Eccl. Klonow.; Niesiecki; Bär, Der Adel und der adelige Grundbesitz Westpreussens, 1918, nr 1078 passim; Czaplewski P. ks., Senatorowie świeccy, (RTN Tor. 26–8 s. 22 i 26).
Ks. Alfons Mańkowski